AU!

Au au au……Ken je dat? Je bent al een (hele) poos bezig met afslanken en op een gegeven moment kijk je in de spiegel en denkt: ik ben slank. Je bent trots op wat je ziet. En zeker dat mag je zijn. Je komt van ver en hebt al veel bereikt. Super! Knap gedaan. Maar nu……

Dan komt er een dag dan kijk je in de spiegel en denkt ‘ik ben slank’…..nou, ja je ziet jezelf slank, nou ja slanker in ieder geval. Dat klopt. Maar dat is iets anders dan al slank zíjn. Maar toch. Ken je dat moment dat je het gevoel van slank zijn je bekruipt? Aan de ene kant voelt dat fijn en aan de andere kant……? Waarom is dat dan toch niet okay……?

Je ben namelijk nòg niet slank, dat wil zeggen je hebt je voorgenomen doel nog niet bereikt. Niet ’69 kilo slank’ of welk ander gewicht dat jij je had voorgenomen. De weegschaal zegt vanmorgen 83,2. Dat is volgens je eigen lijstjes niet ‘slank’. Niet volgens je gewenste streefgewicht dat je hebt ingevuld en met droge ogen hebt ondertekend op je inschrijf-Formulier.
Daar staat namelijk dat je pas bij maximaal 69 kilo slank mag heten. En niet eerder, dat nam je jezelf tenminste voor met committment en al. Dat moment waarop je denkt dat je er al bent en jezelf al slank ziet en al heel tevreden bent maar eigenlijk ben je (nog) niet slank, want je hebt je doel niet gehaald. Ook niet toen je vanmorgen in de spiegel keek. Al wilden je hersenen je wijs maken dat het wel zo was. Maar leer jij je hersenen kennen. Ha!! Brein, je kent het brein langer dan vandaag. En hier ga JIJ niet intrappen!!!!

Dat is het namelijk. Je brein neemt een loopje met je. Bizar. Dat brein heeft toch ook het Inschrijf-Formulier ondertekend? Met zijn volle verstand? En toch gaat het je nu weer van de wijs brengen.
Maar zoals jij al zei, je heb het brein door!

Want wat is er eigenlijk aan de hand? Je brein is namelijk een beetje in paniek. Je brein houdt niet van doelen zoals ‘7.5 kilo voor Kerst’. Want je brein is een beetje onzeker, heeft ervaring met faalmomenten. Het brein houdt zeker niet van onbekende situaties en teleurstellingen.
En risico op een teleurstelling is best groot. Een teleurstelling, want stel dat je het niet haalt. Het gaat nu zo lekker (ja ja, dat hebben we vaker gedacht denkt je brein dan) dan moet het toch goed gaan?
Maar denkt het brein heeft het verleden niet bewezen dat ze het maar een korte tijd vol houdt, dat eureka ‘ik-wordt-nu-écht-slank’-gevoel? En dat er maar iets hoeft te gebeuren of je hebt het doorzettingsvermogen van een mug? Dat moment vraagt om kracht om het brein volledig te negeren.

Maar je zei het al: je hebt je brein door hoor! Je brein maakt je wijs dat je er slank uitziet. Want dan ga je misschien nu al stoppen met het behalen van je doel en dan kan je later niet teleurgesteld raken en er weer 2 kilo aan eten, want je bent immers al slank.

Nou brein. Forget it!! Je weet je hebt goed je best gedaan en kan best tevreden zijn nu met je +/- 83,2 kilo, maar je neemt er geen genoegen mee, we zijn al slanker, maar we zijn er nog niet. Je gaat 69 kilo wegen!!!! (of welk streefgewicht je ook heb bepaald) Want dat kan je. Let maar op.

8007_491019830953566_1664157341_n