Keltisch zeezout – Himalaya zout

Keltisch zeezout & Himalaya-zout

Er wordt nog altijd op kleine schaal “natuurzuiver” zout gewonnen. Dit is een grappige term, want natuurzuiver zout is ongezuiverd en dus onzuiverder dan tafelzout. Deze onzuiverheid maakt ongeraffineerde zoutsoorten echter wel beduidend heilzamer.

De bekendste voorbeelden van gezondere zoutsoorten zijn:

  • Himalaya-zout
  • Keltisch zeezout
  • Sel Gris (Keltisch grijs zout)
  • Fleur de Sel (Keltische zoutbloem)
  • Haliet (zoutsteen c.q. diamantzout)
  • Zwart halietzout (Kala Namak)
  • Alea Rouge (Hawaïaans rood vulkanisch kleizout)

Ongeraffineerde zoutsoorten zoals Himalayazout en Keltisch zeezout zijn puur natuur. Ze zijn niet geïsoleerd, niet gewassen, niet gedroogd en niet gebleekt. Ze zijn dus nog vochtig en bevatten zodoende allerhande water-minnende mineralen, zoals magesium!

91 mineralen & spoorelementen

Ongeraffineerde ofwel ongezuiverde zoutsoorten zoals Himalayazout en Keltisch zeezout bevatten –naast natrium en chloride– tot wel 89 aanvullende elementen, waaronder essentiële macromineralen en spoorelementen. Hierbij de volledige lijst met elementen die in ongezuiverde zoutkristallen aanwezig kunnen zijn:

Waterstof, lithium, beryllium, boor, koolstof, stikstof, zuurstof, fluoride, magnesium, aluminium, silicium, fosfor, sulfur, kalium, calcium, scandium, titanium, vanadium, chroom, mangaan, ijzer, kobalt, nikkel, koper, zink, gallium, germanium, arseen, selenium, broom, rubidium, strontium, ytterbium, zirkonium, niobium, molybdenum, technetium, ruthenium, rodium, palladium, zilver, cadmium, indium, tin, antimonium, tellurium, jood/jodium, cesium, barium, lanthanium, cerium, praseodymium, neodymium, promethium, samarium, europium, gadolinium, terbium, dysprosium, holmium, erbium, thulium, ytterbium, lutetium, hafnium, tantalium, wolfram, rhenium, osmium, iridium, platina, goud, kwik, thallium, lood, bismut, polonium, astatium,  francium, radium, actinium, thorium, protactinium, zwavel, uranium, neptunium, plutonium, ammonium en water.

 

Let op: het is zonde om pure zoutsoorten te gebruiken bij het koken omdat waterhoudende zoutkristallen relatief snel oplossen. Je kunt ze dan ook beter pas ná de bereiding over gerechten strooien.

Voor ons lichaam is zoutraffinage van zeezout naar keukenzout doodzonde, want alle nuttige elementen gaan bij het zuiveren verloren. Mensen kunnen dan ook veel beter “onzuiver” dus ongeraffineerd zout gebruiken zoals ‘Keltisch zeezout’ of ‘Himalayazout’. Doordat zout geraffineerd wordt, bestaat het enkel nog uit natrium en chloride. Jammer, want de “onzuiverheden” die verwijderd worden zijn nou juist zo gezond. De natriumchloride die overblijft is daarentegen ongezond.

De bekendste gevolgen van een overschot aan natriumchloride uit keukenzout zijn als volgt:

  • Vocht vasthouden (oedeem)
  • Verhoogde bloeddruk (hypertensie)
  • Overbelasting van hart & bloedvaten
  • Hartkloppingen (palpitaties)
  • Te snelle hartslag (tachycardie)
  • Te trage hartslag (bradycardie)
  • Ontregeling van de bloedstolling
  • Neurologische symptomen (hersenen & zenuwen)
  • Nierstenen & nierfalen
  • Stagnering van cel-vernieuwing
  • Spierkrampen & spierverzuring

Geraffineerd (gezuiverd, gebleekt, gedroogd) zout oftewel keukenzout verhindert de vrije uitwisseling van vloeistoffen en mineralen, waardoor deze stagneren in de weefsels, de gewrichten en het lymfestelsel. Bovendien is keukenzout zout dat ‘geplakt’ zit aan een zandkorrel, zgn. sillica, en dat is eigenlijk een miniscuul glaskorreltje. Dat glaskorreltje is de boosdoener als je hoort dat zout slecht is voor je bloedvaten. Niet het zout. Dus gebruikt altijd zeezout of himalayazout (was ooit zeewater). Mensen krijgen er namelijk veel te veel van binnen omdat het overal aan wordt toegevoegd. Je hebt 1 à 3 gram natriumchloride per dag nodig, maar gemiddeld consumeer je dagelijks al snel 11 tot 12,5 gram.